Rhizopus de MAEW ★

' นกน้อยในไร่ส้ม '

มีใครรู้จักเพลงนี้มั้ย ,,, คงไม่มีหรอก ( แล้วจะถามทำไม?? )

" สัตวแพทย์นี้สูงศักดิ์ สูงนัก สูงหนา ร่อนเร่ เคหาไม่มี
ค่ำไหน นอนนั่น ไม่หวั่น ไม่หวาด รักษาเอกราชเสรี "

เนื้อเพลงอะไรวะเนี่ย เป็นสัตวแพทย์มันต้องเร่ร่อนเหรอวะ ??
รักษาเอกราช ?? เป็นสัตวแพทย์นะเว้ย ไม่ใช่ทหาร ทำไมต้องรักษาเอกราชเสรีด้วยวะ
ค่ำไหน นอนนั่น โห ชีวิตเบื้องหน้าจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ เหรอวะ ?? ตลกแล้ว

" เราเหล่าสกุณา ร่มไม้ใบหญ้า เราก็กล้านอน บ่ฮ่อนกลัวภัยใดๆ ค่ำลง บันเทิงเริงใจ ฮะ ฮะ เริงใจ "
ชีวิตชะเอยสดใส เหมือนนกอยู่ในไร่ส้ม เราไม่ปารมต่อสิ่งใดๆ มีกินมีใช้เป็นพอ เราไม่งอนง้อผู้ใด"

นก ?? ทำไม ต้องเป็นนก เป็นสัตว์อื่นไม่ได้เร๊อะ
เป็นสัตวแพทย์ ต้องนอนได้ทุกที่หรือไงวะ

" มีเงินมีทองไม่ต้องคิดอะไร ซื้อเหล้าใส่ไหไว้กิน "
กับแกล้มไม่ต้อง เป็นของไม่ดี หมดเปลืองใช่ที่ ถ้ามี ก็เอา "

มันต้องเปลี่ยนเป็น หมดเปลืองใช่ที่ ถ้าฟรี ก็เอา 555+

ทั้งหลายทั้งปวงที่คิดได้ ตอนได้ยินเพลงนี้ครั้งแรกสมัยเฟรชชี่ จวบจน เรียนจนจบ 6 ปี

ไม่เคยคิดเลยว่า ไอ้เพลงที่ต้องแหกปากตอนเชียร์ แหกปากตอนกรึ่ม(??) แหกปากตามแต่จะมีโอกาส

มันจะตรงกับชีวิตสัตวแพทย์ที่ตัวเองกำลังเป็นอยู่ได้ขนาดนี้
เว้นแค่อิตรง รักษาเอกราช นี่แหละ ที่ยังไม่ตรงเท่าไหร่
แต่ถ้าเบื้องบนส่งไปดูฟาร์มแถวภาคใต้ รึไม่ก็แถวเขาพระวิหาร คงจะต้องรักษาเอกราชด้วยสินะ -*-

ตั้งแต่เรียนจบมา ย้ายที่นอนเกือบทุกอาทิตย์ ชีพจรลงตีน ถึงขีดสุด

สระบุรี ลพบุรี นครราชสีมา เพชรบูรณ์ ปราจีนบุรี ชลบุรี สระแก้ว กรุงเทพฯ

บางที่ นอนแค่คืนสองคืน ตดยังไม่ทันหายเหม็น ก็ต้องย้ายอีกแล้ว
เส้นชีพจรที่ฝ่าเท้า กระดิกกิ๊กๆ จนมันแทบจะพาเท้าอันสั้นป้อมของ จขบ กระดิกไปข้างหน้าเองได้

ได้ไปหลายๆที่ มันก็ได้เห็นอะไรเยอะแยะ ไอ้ที่ไม่เคยรู้ ก็ได้รู้
ไอ้ที่เรียนมา 6 ปี เหมือนมันจะน้อยกว่า ไอ้ที่ผจญภัยมาตลอด 3 เดือนนี่อีก

อย่างไรก็ตาม ชอบท่อนนี้มากที่สุด " มีเงินมีทองไม่ต้องคิดอะไร ซื้อเหล้าใส่ไหไว้กิน "
มีเงินมีทอง คิดมั่งก็ดีนะ มันจะได้เหลือเก็บ สงสัยรับปริญญาปลายปี คงจะต้องแบกหน้าไปขอตังค์แม่

ไปดีกว่า มะรืนต้องเดินทางต่อ